Inzet van B-52s op Diego Garcia beëindigd

6 april - De inzet van zes B-52H strategische bommenwerpers van de VS-luchtmacht op het eiland Diego Garcia in de Indische Oceaan is op 31 maart beëindigd. Het is niet bekend of alle B-52s inmiddels ook zijn vertrokken.
De bommenwerpers van het 20ste Expeditionary Bomb Squadron uit Louisiana waren op 6 januari naar Diego Garcia gestuurd om daar klaar te zijn voor een gewapend konflikt met Iran en tegelijkertijd buiten bereik van de ballistische raketten van dit land.
Feitelijk zijn ze vervolgens ingezet tegen doelen in Afghanistan op 4000 km afstand (11 uur vliegen heen en terug). In totaal maakten ze 1300 vlieguren tijdens 90 sorties. Het is niet duidelijk hoe dit verdeeld is over  bombardementen in Afghanistan en patrouilles boven de Perzische Golf. In één geval werd op 15 februari een B-52 boven de kust van Somalië gezien. Na de eerste jaren van de oorlog in Afghanistan vlogen de B-52s meestal vanaf de basis al Udeid in Qatar, veel dichter bij de doelgebieden. Deze is echter binnen bereik van Iraanse drones en (kruis)raketten.
Diego Garcia is tevens de lokatie van een van de twee Prepositioned Ship Squadrons van Military Sealift Command, vrachtschepen die voorwaarts gestationeerd zijn voor zeetransport tijdens militaire interventies.
Bron: The Drive - The War Zone (Joseph Trevithick)

VS-marine leidt een konvooi over de Atlantische Oceaan (UPDATE-2)

29 februari - Voor het eerst sinds de Koude Oorlog (1986) heeft de Amerikaanse marine een konvooi door de Atlantische Oceaan begeleid. De geleide-wapen-kruiser Vella Gulf vormde de bescherming voor een groep vrachtschepen met materieel voor de grote oefening Defender-Europe 2020. De groep werd gevormd door het roll-on-roll-offschip de Benavidez van het Military Sealift Command (MSC) en de koopvaardijschepen Resolve en Patriot.
Bij elke grote oorlogsoperatie in Europa gaat 90% van de gevechtskracht per schip de oceaan over onder regie van MSC met eigen en ingehuurde schepen, die op afroep beschikbaar zijn.
Een paar dagen voor het konvooi voeren het vliegdekschip Dwight D. Eisenhower met zijn eskader, begeleid door een P-8A Poseidon patrouillevliegtuig van Patrol Squadron 4 en een onderzeeër dezelfde route om de weg vrij te maken, waarbij potentiële vijandelijke aanvallers werden nagebootst. De hele operatie werd gekontroleerd door de Tweede Vloot.
De Eisenhower was onverwacht niet teruggekeerd in de thuishaven na een reeks oefeningen. In het eskader zitten verder de kruisers San Jacinto en Vella Gulf en de destroyers Stout, James E. Williams en Truxton
Bronnen: Business Insider (Christopher Woody), Navy Times (Courtney Mabeus), Breaking Defense (Paul McLeary)
UPDATE: 4 maart - De Eisenhower oefent nu met het vliegdekschip Charles De Gaulle in de Middellandse Zee.
UPDATE-2: 9 maart - De Eisenhower (CVN-69) is het Suezkanaal doorgegaan en bevindt zich nu in de Rode Zee. Er zijn nu [voor het eerst sinds 2012] twee vliegdekschepen in het gebied van Central Command. De Harry S. Truman (CVN-75) is nog in de noordelijke Arabische zee en de Golf van Oman. Ook de parate amfibische groep (mariniers) van de Bataan is daar in de buurt. Een enorme vuurkracht in het kader van de konfrontatie met Iran.
Bron: USNI News (Ben Werner)

VS-leger mobiliseert groot aantal militaire vrachtschepen

17 september - Het transportcommando van het VS-leger (TRANSCOM)  heeft 28 schepen van de logistieke vloot gemobiliseerd voor zeetransport (sealift). Dit is de grootste activering sinds de Operation Iraqi Freedom (de Irakoorlog). Het betekent dat de schepen van een volledige bemanning worden voorzien en binnen vijf dagen kunnen uitvaren in geval van oorlog met Rusland of China. In zo'n geval moet 90% van de uitrusting van de landmacht en de mariniers per schip ter plaatse worden gebracht.
De transportvloot van de VS bestaat uit 28 voorwaarts gestationeerde schepen van Military Sealift Command, 46 schepen in de parate reserve (Ready Reserve Force) en 15 roll-on/roll-off schepen voor snelle interventie. Vanuit het Congres klinkt regelmatig kritiek dat de vloot sterk verouderd is. Deze mobilisatie is een test voor de logistiek.
Bron: Defense News (David Larter)

Een lijst van de 28 schepen:

Maritime pre-positioning ships

RO/RO

USNS Benavidez, USNS Fischer, USNS Gilliland, USNS Mendonca

Container en RO/RO

USNS SGT Matej Kocak, USNS PFC Eugene A. Obregon,

Ready Reserve Force

Snelle transportschepen

SS Bellatrix, SS Capella, SS Regulus

Zware transportschepen

SS CapeMohican

Kraanschepen

SS Cornhusker State, SS Grand Canyon State

Schepen voor luchtvaartlogistiek
SS Curtiss


RO/RO

GTS MV Admiral W.M. Callaghan, SS Cape Island, 

SS Cape Inscription, MV Cape Decision, MV Cape Douglas,

MV Cape Ducato, MV Cape Edmond, MV Cape Kennedy, MC Cape Knox, MV Cape Ray, MV Cape Race, MV Cape Texas,MV Cape Trinity, MV Cape Washington, MV Cape Wrath

Kleine bases voor special forces op zee

13 december - Military Times vestigt de aandacht op drijvende en varende voorwaarts gestationeerde bases voor de special forces van de VS. Die zijn mobiel, kunnen detachementen op land ondersteunen en kleine boten en hefschroefvliegtuigen van brandstof voorzien. Een voorbeeld is het mobiele landingsplatform Lewis B. Puller dat momenteel wordt gebouwd door General Dynamics National Steel and Shipbuilding Co.
Verder heeft Military Sealift Command  (MSC) containerschepen geleased die uitgerust zijn met voorzieningen voor duikers (dive lockers), wapendepots en operatiekamers.
Het artikel noemt het voorbeeld van het Maritime Support Vessel Ocean Trader, dat is gecharterd door Special Operations Command (SOCOM). Dit schip is zeker sinds 2016 in dienst, toen het opgemerkt werd door Franse media in de Middellandse Zee.
De geleasede schepen varen vaak onder goedkope vreemde vlag. Voor de korte termijn kan dat, maar bij langdurige lease wordt de duurdere Amerikaanse koopvaardijvloot beschermd door wetgeving.
* Deze voorzieningen kunnen ook geschikt zijn als tijdelijke gevangenissen en ondervragingscentra.
Bron: Military Times (Kyle Rempfer)

Snel bevoorradingsschip VS verschijnt in de Zwarte Zee (UPDATE)

20 augustus - Het Expeditionary Fast Transport schip Carson City (T-EPF-7) is vorige week de Bosporus doorgevaren en de Zwarte Zee binnengegaan. Dit is voor het eerst dat een van de snelle transportschepen van het Military Sealift Command (MSC) van de VS deze zee bezoekt. Drie dagen eerder op 12 augustus was ook de destroyer Carney (DDG-64) de Zwarte Zee binnengegaan voor een patrouille.
Tot nu toe zijn deze snelle transportschepen (er zijn er negen en drie zijn nog in aanbouw) vooral actief geweest in de Stille Oceaan. Maar de Carson City is al twee jaar gestationeerd op de marinebasis Rota in Spanje en valt onder het operatiegebied van de Zesde Vloot in Europa. Eerder dit jaar deed het schip mee aan de NAVO-oefening  BALTOPS 2018 in de Baltische Zee, steun aan mijnenruimen en varen on noordelijke wateren. Het schip kan onder meer ook de rol van commandoschip spelen.
Bron: USNI (Megan Eckstein)
AANVULLING: 23 augustus - De Carson City heeft onder meer personeel en materieel bij zich voor de oefening Noble Partner in Georgië. Het schip blijft nog een week in de Zwarte Zee. In februari waren de destroyers Rosss en Carney de eerste sinds 2014 die in tandem patrouilleerden in de Zwarte Zee.
Bron: Stars and Stripes (Scott Wyland)
UPDATE: 28 augustus - De Carson City is inmiddels bij Cyprus. In de
Zwarte Zee werden op 24 augustus troepen, lading en voertuigen (Abrams tanks en Bradley infanterievoertuigen) voor een compagnie in de Roemeense haven Constanta aan land gezet die twee dagen eerder vertrokken waren uit Poti in Georgië. Daarbij betrokken was het 839ste Transportbataljon van US Army, landmacht en marine werkten dus samen.
Bron: US Army (Kris Bonet)

Bevoorradingsvloot VS-marine heeft problemen met de paraatheid

29 augustus - De marineschepen die de Amerikaanse oorlogsvloot op zee bevoorraden met brandstof, munitie en andere goederen hebben de laatste vijf jaar toenemende problemen met de paraatheid, zo stelt een rapport van het Government Accountibility Office (GAO).
Het aantal materieelverliezen dat de inzetbaarheid van de 29 bevoorradingsschepen verminderd is gestegen van 69 in 2012 tot 122 in 2016. Het gaat daarbij vaak om problemen met oude scheepsmotoren. De tankervloot heeft er het meest mee te kampen, maar ook de inzetbaarheid van schepen voor snelle bevoorrading onder oorlogsomstandigheden (fast combat support ships) is afgenomen door gebrekkig onderhoud.
Ook de reserveschepen van de marine die bij een grote oorlog worden ingezet om grote hoeveelheden materieel te verschepen (surge sealift fleet) hebben een gebrekkige paraatheid en naderen het einde van hun levensduur.
Al deze schepen vallen onder Military Sealift Command (MSF).
Bron: Navy Times (Geoff Ziezulewicz)
Navy Readiness - Actions Needed to Maintain Viable Sealift and Combat Logistic Fleets, GAO augustus 2017

US Marine Corps als wereldwijde interventiemacht

17 augustus - De website SouthFront geeft een nuttig overzicht van het Korps Mariniers van de VS (totaal 182.000 mariniers in actieve dienst en 38.500 in de reserve).
Er zijn vijf belangrijke operationele formaties:
1. Marine Air Ground Task Forces (MAGTF). Kleine, flexibele, zelfstandig optredende eenheden van gecombineerde wapens, bestaande uit onderdelen in de lucht, op de grond, op zee en logistieke eenheden.
2. Marine Expeditionary Forces (MEF). Dit zijn de belangrijkste grootschalige formaties, die slagkracht leveren voor amfibische landingsoperaties en het vormen en vasthouden van een bruggehoofd op land. Er zijn er drie van: I MEF in het zuidwesten van de VS, II MEF in het zuidoosten en III MEF in Japan en Hawaii. Ze maken gebruik van voorwaarts gestationeerde schepen van de marine of Military Sealift Command (MSC).
3. Marine Expeditionary Brigades (MEB). Dit zijn onderdelen van de MEF die bestemd zijn voor kleinere operaties bij snelle interventie. Er zijn drie regionale MEB's: de 1ste MEB (valt onder I MEF) voor Pacific Command en Central Command, de 2e MEB (onder II MEF) voor European, Central en Africa Command en de 3e MEB (onder III MEF) voor Pacific Command.
4. Marine Expeditionary Units (MEU). Voorwaarts gestationeerde interventie-eenheden ter grootte van een met artillerie, pantservoertuigen, landingsvaartuigen, genie en verkenningseenheden versterkt mariniersbataljon. Eventueel kunnen special forces worden toegevoegd. Er zijn er zeven: 11, 13 en 15 MEU (I MEF), 2, 24 en 16 (II MEF) en 31 MEU (III MEF). Ze varen met hun materieel mee op de landingsvaartuigen van een Amphibious Ready Group.
5. Special Purpose Marine Air-Ground Task Forces (SPMAGTF). Speciale eenheden die bestaan uit de kern van een MAGTF met eventueel extra-eenheden naar behoefte, in elk geval meestal kleiner dan een MEU. Ze zijn bestemd voor speciale missies zoals training met buitenlandse legers, humanitaire operaties en evakuaties.
Bron: SouthFront (Brian Kalman)

Luchtmacht VS heeft spionageschip in de Golf

31 december - De luchtmacht van de VS heeft de beschikking over een onopvallend spionageschip in de Perzische Golf om Iraanse raketlanceringen voor de middellange afstand te volgen, zo onthult David Axe bij War is Boring. De USNS Invincible valt technisch gesproken onder Military Sealift Command (MSC), de tak van de marine die de logistieke en andere gespecialiseerde schepen beheert. Maar de geavanceerde gekombineerde X- en S-bandradar in het schip (Gray Star) werkt voor het Intelligence, Surveillance and Reconnaissance Agency van de luchtmacht.
In mei 2012 werd de Invincible gesignaleerd in konvooi vanuit de Straat van Hormoez naar de Perzische Golf. In mei 2013 voer het schip naar de Middellandse Zee, maar werd in juli al weer aangetroffen ten noordoosten van Bahrein, het hoofdkwartier van de Vijfde Vloot. December 2013 en herfst 2014 leverden ook aanwijzingen op dat het schip in of bij Bahrein was.
Bron: War is Boring (David Axe)