Record aantal Tomahawks verschoten

1 april - Enkele media besteden aandacht aan een rapport van het Center for Strategic and International Studies (CSIS) over het aantal Tomahawk kruisraketten dat is afgeschoten tijdens recente oorlogen van de VS.

Het blijkt dat sinds 28 februari de marine van de VS bij 
Operation Epic Fury meer dan 850 kruisraketten heeft afgeschoten tegen Iran, hetgeen een record is. Tot nu toe stond Operation Iraqi Freedom (2003) bovenaan waarbij tijdens de invasie van Irak 802 Tomahawks werden verschoten. Daarop volgde Operation Desert Fox (1998) in Irak waarbij 325 Tomahawks werden ingezet tijdens een 70 uur durend bombardement. Operation Desert Storm in de Golfoorlog (1991) was de eerste keer dat de kruisraketten werden ingezet, 288 in 42 dagen.

Volgens CSIS zijn de 850 Tomahawks van de Iranoorlog ongeveer de helft van het arsenaal dat in het Midden-Oosten beschikbaar is. Een probleem is dat de schepen die ze afvuren niet kunnen herladen op zee. Ze moeten naar een haven die de daarvoor de geschikte infrastruktuur heeft. Het totale huidige bestand Tomahawks van de VS-marine wordt geschat op meer dan 3000. De produktie van nieuwe wapens voor de marine in het fiscale jaar 2026  is 110. Het is wel de bedoeling om de produktie snel op te voeren.

CSIS concludeert dat het verbruik tot nu toe tijdens deze oorlog risico's oplevert voor de VS in andere regio's zoals het Verre Oosten.

De inzet van Tomahawks in Iran is verminderd naarmate de Iraanse luchtafweer verzwakte. Daarna werd meer gebruik gemaakt van JDAMs, veel goedkopere 'domme' bommen die voorzien zijn van een pakket voor precisievuur, worden afgevuurd door vliegtuigen en een bereik hebben van rond 35 km.

De kruisraketten hebben een groot bereik (1600 km) zodat de schepen op veilige afstand kunnen blijven. Dat zou ze ook heel geschikt maken voor inzet in een oorlog met China over Taiwan. Dat voordeel wordt nog groter door een nieuw type dat ook tegen vijandelijke schepen kan worden gericht (de eerdere versies zijn gericht tegen niet bewegende landdoelen).

Bronnen: Stars and Stripes (John Vandiver), Defense News (Ellen Ioanes)

ZIE OOK:  CSIS,  The 850 Tomahawks Launched in Operation Epic Fury Is the Most Fired in a Single Campaign. 27 maart 2026

Vliegbasis Ramstein belangrijk voor luchtaanvallen op Iran

23 maart 2026 - Reiner Braun meldt op basis van spottergegevens, die eind februari binnenkwamen bij het Oostenrijkse luchtvaartblad Austrian Wings dat op de Duitse vliegbasis Ramstein voorafgaand aan de Iranoorlog al wekenlang druk verkeer was dat wees op de voorbereidingen van een grote operatie. Zo landden en startten daar regelmatig om de paar minuten grote transportvliegtuigen C-17 Globemaster en C-130 Hercules met daar tussendoor door het Pentagon ingehuurde civiele Boeing-747 vrachtvliegtuigen van het bedrijf Atlas Air.

Bij alle grote militaire interventies van de laatste tijd dient Ramstein als draaischijf tussen de thuisbases in de VS en de bases in het Midden-Oosten, zoals Al Udeid in Qatar. Het gaat daarbij niet alleen om tussenlandingen om bij te tanken, maar ook om planning, logistiek en elektronische oorlogsvoering. Ook is de basis een relaisstation voor de aansturing van drone-aanvallen vanuit de VS door het 603d Air and Space Operations Center. De  resultaten worden geëvalueerd door het Distributed Common Ground System (DCGS) dat deels hier is gevestigd.

Op de vliegbasis zijn ook het hoofdkwartier van de VS-luchtmacht in Europa gevestigd en het NAVO-commando Allied Air Command Europe.

Bronnen: Austrian Wings, Nachdenkseiten (Reiner Braun) 

De aanval op het eiland Kharg - OSINT-analyse

16 maart 2026 - De website etos.media heeft een met behulp van geolocatie en satellietbeelden gemaakte analyse gepubliceerd van de luchtaanvallen door de VS op het Iraanse eiland Kharg in het noordelijke deel van de Perzische Golf. Het 20 vierkante km kleine eiland ligt 25 km uit de kust en op 60 km afstand van de Iraanse haven Bushehr. Het is een belangrijk overslagpunt voor de Iraanse olie, 90% van de olie-export van Iran wordt via het eiland afgewikkeld.

De analyse komt tot de conclusie dat in tegenstelling tot de bewering van president Trump hoofdzakelijk civiele doelen door de VS zijn aangevallen: een gascentrale, de verkeerstoren van het vliegveld, de helikopterhangar van een Iraanse oliemaatschappij en een aantal fabriekscomplexen.

Bron: etos.media (Jakob Reimann)

Israël oefent grote aanval op Iran (UPDATE)

17 mei - De Israëlische luchtmacht zal later deze maand in het kader van de oefening Chariots of Fire een grootschalige aanval oefenen op Iran, met nucleaire doelwitten. De luchtmachtoefening zal in de laatste week van Chariots of Fire plaatsvinden, vanaf 29 mei. Bij Chariots of Fire komen vrijwel alle onderdelen van het Israëlisch leger in actie, het scenario is een oorlog in het noorden met Hezbollah. De 162ste Pantserdivisie zal naar verwachting een invasie in Libanon oefenen.
De Times of Israel bericht dat door middel van kunstmatige intelligentie en algoritmes het aantal doelwitten dat wordt aangewezen door de militaire inlichtingenafdelingen is verviervoudigd. Er is sinds de oorlog in Gaza vorig jaar een nieuwe inlichtingeneenheid die is belast met het voortdurend aangeven van nieuwe doelen.
De Times neemt ook een bericht van Channel 13 over dat de US Air Force bij de oefening zal helpen met tankervliegtuigen. Tien jaar geleden hield Israël ook al zo'n grote oefening tegen Iran, maar toen was er geen Amerikaanse deelname.
Bron: Times of Israel (Emanuel Fabian)
UPDATE: 1 juni: De nachtelijke luchtmachtoefening met meer dan 100 vliegtuigen en enkele onderzeeërs is aan de gang: lange afstandsvluchten (10.000 km), bijtanken in de lucht en aanvallen van ver verwijderde doelen. Er werd rond Cyprus gevlogen en twee keer bijgetankt. Central Command en het Pentagon ontkennen 
een 'directe' Amerikaanse deelname.
AANVULLING: 29 mei - Op Cyprus zelf deden Israëlische dienstplichtigen en reservisten van de 98ste Divisie Parachutisten aan de oefening mee, samen met eenheden van de luchtmacht en special forces zoals de elite-eenheid Shayetet 13 van de marine.

 

 

Inzet van B-52s op Diego Garcia beëindigd

6 april - De inzet van zes B-52H strategische bommenwerpers van de VS-luchtmacht op het eiland Diego Garcia in de Indische Oceaan is op 31 maart beëindigd. Het is niet bekend of alle B-52s inmiddels ook zijn vertrokken.
De bommenwerpers van het 20ste Expeditionary Bomb Squadron uit Louisiana waren op 6 januari naar Diego Garcia gestuurd om daar klaar te zijn voor een gewapend konflikt met Iran en tegelijkertijd buiten bereik van de ballistische raketten van dit land.
Feitelijk zijn ze vervolgens ingezet tegen doelen in Afghanistan op 4000 km afstand (11 uur vliegen heen en terug). In totaal maakten ze 1300 vlieguren tijdens 90 sorties. Het is niet duidelijk hoe dit verdeeld is over  bombardementen in Afghanistan en patrouilles boven de Perzische Golf. In één geval werd op 15 februari een B-52 boven de kust van Somalië gezien. Na de eerste jaren van de oorlog in Afghanistan vlogen de B-52s meestal vanaf de basis al Udeid in Qatar, veel dichter bij de doelgebieden. Deze is echter binnen bereik van Iraanse drones en (kruis)raketten.
Diego Garcia is tevens de lokatie van een van de twee Prepositioned Ship Squadrons van Military Sealift Command, vrachtschepen die voorwaarts gestationeerd zijn voor zeetransport tijdens militaire interventies.
Bron: The Drive - The War Zone (Joseph Trevithick)

Belangrijkste doel van Patriots in Turkije is het beschermen van de NAVO-radar

18 feb. - Het semiofficiële Amerikaanse militaire blad Defense News haalt een niet bij name genoemde expert op het gebied van raketverdediging aan die zegt dat het belangrijkste doel van de nu in Turkije operationeel geworden Patriotbatterijen is om de volgradarinstallatie van de NAVO in Kurecik te beschermen. Die radar speelt vooral een rol bij de afweer van raketten uit Iran. De marineschepen van de VS in de Middellandse Zee zijn niet in staat om radar in Kurecik te verdedigen tegen een Iraanse aanval. De Patriots staan niet heel dicht in de buurt van de radar, maar zijn mobiel en kunnen in een paar uur worden verplaatst. De afstand tussen de Patriots in Kahramanmaras en Kurecik is bijvoorbeeld 200 km.
Bron: Defense News, 18 feburari 2013 p. 20 (Burak Ege Bekdil)

Aanval op Iran kan oorlog naar de Kaukasus brengen

12 sept. 2012 - De Kaukasus specialist Robert Bruce Ware denkt dat de Russische oefening Kavkas-2012 in de noordelijke Kaukasus een voorbereiding is op een mogelijke destabilisatie van Iran eind dit jaar. In het verleden zijn in een paar gevallen Russische militaire operaties voorafgegaan door grote oefeningen (Tsjetsjenië 1999, Georgië 2008). De oefeningen worden overigens natuurlijk ook gebruikt om de voortgaande legerhervorming te testen. Kavkaz-2012 is de eerste grote oefening in het Russische Zuidelijke Militaire Distrikt sinds een grondige reorganisatie van het ministerie van defensie en de strategische commando's in december 2010. De Russische woordvoerders benadrukken dat bij Kavkaz-2012 geen Russische troepen uit Abchazië, Zuid-Ossetië en Armenië zijn betrokken. De oefening Interaction 2012 die tussen 3 en 8 september is gehouden door de Collective Security Treaty Organization (CSTO) waarvan Rusland, Armenië, Belarus, Kazachstan, Kirgizstan en Tadzjikistan lid zijn, zou geheel los staan van dit gebeuren.
Een van de scenario's over de gevolgen van een oorlog van Israël en/of de VS met Iran houdt in, dat Rusland in een dergelijk geval een militaire korridor dwars door Georgië zou kunnen vestigen. Daarvoor zouden eventueel militaire bijstandsverplichtingen aan Armenië en humanitaire redenen als gevolg van te verwachten vluchtelingenstromen vanuit Iran kunnen worden aangevoerd. Maar zo'n operatie zou Rusland ook de kontrole geven over de energiekorridor van Bakoe op de Kaukasus naar de haven Ceyhan in Turkije.
Bron: Antiwar.com (Robert Bruce Ware)

Honderden vligetuigen, schepen en raketten nodig voor VS-aanval op Iran

7 sept. 2012 - De in Amerikaanse regeringskringen gezaghebbende expert Anthony Cordesman heeft een rapport geschreven over de militaire middelen die nodig zijn voor een aanval op Iran. Hij komt tot twee konklusies:
1. Israël beschikt alleen over middelen voor een preventieve aanval die het Iraanse kernwapenprogramma (aangenomen dat dit zou bestaan) met twee jaar zou vertragen.
2. De VS zou een aanval kunnen uitvoeren die het programma met maximaal tien jaar zou vertragen, maar dat betekent een gigantische luchtoorlog, raketaanvallen op een groot aantal plaatsen om vergeldingsmaatregelen te verhinderen en een marineoperatie om de Straat van Hormoez open te houden.
Bron: Wired (Noah Schachtman)

Anthony H. Cordesman and Abdullah Toukan , Analyzing the Impact of Preventive Strikes Against Iran's Nuclear Facilities - CSIS september 2012